fbpx
banner
Oct 10, 2019
25 Views
0 0

روز جهانی مبارزه با مجازات اعدام؛ زندگی زیر سایه مرگ

Written by
banner

ده‌ها نهاد مدافع حقوق بشر ۱۷ سال پیش تصمیم گرفتند دهم اکتبر برابر با ۱۸ مهرماه را به عنوان «روز جهانی مبارزه با مجازات اعدام» نام‌گذاری کنند، با هدف تلاش برای لغو این مجازات در سرتاسر جهان؛ مجازاتی که به گفته مدافعان حقوق بشر «غیرانسانی» است و ناقض حق حیات.

دهم اکتبر امسال به کودکانی اختصاص یافته که مجازات اعدام، پدر یا مادرشان را برای همیشه از آنان گرفته است؛ قربانیان کوچکی که اعدام پدر یا مادرشان بزرگ‌ترین و تلخ‌ترین کابوس زندگی آنان است، کابوسی با سایه‌ای کشدار تا آخر عمرشان.

کودکان، قربانیان پنهان؛ موضوعی است که نهادهای حقوق بشری امسال تصمیم گرفتند روز دهم اکتبر، روز جهانی مبارزه با مجازات اعدام را به آن اختصاص دهند، به قربانیان کوچکی که اغلب فراموش می‌شوند.

فرقی نمی‌کند به چه جرمی اعدام شده باشد، قتل، قاچاق موادمخدر، محاربه یا جاسوسی؛ کودکی پدر یا مادرش را از دست داده، به دلیل آنچه نهادهای حقوق بشری آن را قتل عمد حکومتی می‌نامند، مجازات مرگ! مجازاتی که سالانه صدها کودک را در جهان از داشتن پدر یا مادرش محروم می‌کند. صدها کودک مثل امید.

امید کودکی خردسال بود زمانی که پدرش اعدام شد:

«پدرم چندین بار من را در ملاقات در زندان دیده بود، اما من هیچ تصویری از او ندارم. به عنوان یک کودک این سوال برای تو پیش می‌اید که پدرت کجاست؟ صحبت‌کردن درباره اینکه چه اتفاقی برای پدر من افتاده، بحثی معمول نبود و تا ۱۵- ۱۴ سالگی وانمور می‌شد که پدر من خارج از کشور زندگی می‌کند.

من جسته و گریخته می‌دانستم، عکسی از او روی دیوار بود و من می‌دانستم که او به دلیلی نیست. در دوران مدرسه در پاسخ به این سوال که پدرت کیست و کجاست، من دروغ می‌گفتم. اما بالاخره می‌دیدم بچه‌های دیگر فامیل که پدر دارند، شیوه زندگی‌شان با من تفاوت دارد. همیشه آن جای خالی را احساس می‌کردم».

حسن نایب‌هاشم، فعال حقوق‌بشر در وین، از نقض حقوق کودکان در این اتفاق می‌گوید:

«وقتی که یک کشور دست به اعدام می‌زند، یعنی قتل عمد را عملا انجام می‌دهد، این کودکان را برای همه عمر از امکان سرپرستی توسط والدینشان محروم می‌کند. بنابراین تنها فرد اعدام‌شده نیست که صدمه می‌بیند، همسر و فرزندان او نیز برای همه عمرشان مورد صدمه جدی قرار می‌گیرند».

صدماتی که از مرحله دستگیری پدر یا مادر آغاز می‌شود، تا محاکمه و صدور حکم اعدام ادامه می‌یابد و با اجرای آن به اوج خود می‌رسد.

رضا کاظم‌زاده، روانشناس بالینی در بروکسل، معتقد است اعدام والدین، تاثیری چندجانبه بر زندگی کودکان دارد:

«از آن جایی که کودک کاملا قادر به درک اعمال چنین خشونت وحشتناک و غیرقابل بازگشتی نیست، در اغلب موارد این اتفاق را به عنوان یک شوک روانی زندگی می‌کند. یعنی مواجهه او با این مسئله، با تولید احساس بی‌ثباتی در زندگی همراه می‌شود. احساس می‌کند آن محیط امنی را که هر کودکی به آن نیاز دارد، از دست داده است.

در بسیاری از موارد نیز دیده شده که مصرف موادمخدر یا بزهکاری در کودکان افراد اعدام‌شده افزایش یافته است. ضمن اینکه اعدام‌شدن یک فرد برای یک کودک همواره با نوعی احساس سرشکستگی اجتماعی همراه است یعنی حکم اعدام برای کودک به مثابه یک نوع انگ اجتماعی است که انگار برای همیشه بر روی پیشانی خود و خانواده‌اش زده می‌شود و این غیرقابل جبران است».

۱۸ مهرماه امسال، روز جهانی مبارزه با مجازات اعدام، در حالی فرا رسیده است که ۱۴۲ کشور جهان مجازات اعدام را در قانون یا در عمل لغو کرده‌اند، اما ایران در سال گذشته میلادی با دست‌کم ۲۵۳ اعدام، بدون احتساب چین، مسئول یک سوم کل اعدام‌ها در جهان بود.

برچسبهای مقاله:
مقوله های مقالات:
سیاست
همه اخبار فوری اینجا است :
اکنون مشترک شوید
banner

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *