صدای گلولهها تا ساعت حدود ۱۲ ظهر بدون انقطاع ادامه داشت. مادران و بستگان شهدای صبح، خود را به درِ مجلس رسانده و با شیون و زاری، نمایندگان ملی را خطاب قرار میدادند. نادعلی کریمی با دیدن مادر یکی از کودکان شهید، کنترل خود را از دست داد و با مشت بر سر خود میکوبید. حسین مکی با چشمانی اشکبار دستور داد مادر داغدیده را به داخل راهنمایی کنند و خطاب به ماموران گفت: «این ستمگریها تا ابد در تاریخ ضبط خواهد شد.»
نمایندگان مجلس زار میزدند/ تهران در آتش؛ ۳۰ تیر ۱۳۳۱ میدان بهارستان چه خبر بود؟
