هیچ ملتی در پیچهای سخت سرنوشت، جز با تکیه بر خرد جمعی و همآوایی صداهای گوناگون نخبگان خود، به قلههای ثبات و پیشرفت دست نیافته است. ایرانِ ما، با سرمایه بیپایان فرهیختگان و دلسوزان خویش، همچنان از ظرفیت شگفتانگیزی برخوردار است تا در این بزنگاه سرنوشتساز، بار دیگر مشعل امید و سازندگی را برافروزد. گفتوگو، مدارا و همفکری میتوانند سرآغاز فصلی نوین در تاریخ این سرزمین باشند؛ فصلی که در آن، اراده شنیدن و پذیرفتن گوناگونی اندیشهها، سنگ بنای بازسازی اعتماد و شکوفایی ملی میشود.