با خودم عهد کرده بودم که دیگر کاری به کار بیژن عبدالکریمی نداشته باشم. همۀ حرف‌هایم را در همان یادداشتِ «سقوطِ بیژن عبدالکریمی در چال‌هرزِ سیاست‌زدگی» زده بودم و دیگر لزومی نمی‌دیدم بعد از آن چیزی درباره او بنویسم. یعنی دیگر برایم اصلا جدی نبود. چیزی بود مثل همین سلبریتی‌هایِ همیشه در صحنه. عبدالکریمی با نقدِ سلبریتی‌ها شهرت یافت اما آن‌قدر در مغاکِ سلبریتی‌ها چشم دوخت تا خود به سلبریتی تبدیل شد.
خدمتی که بیژن عبدالکریمی به موساد می‌کند…
