وقتی که مسوولان کشوری و لشکری، برای حجاب که براش مجازاتی در دنیا و آخرت اعلام نشده، امر به معروف را واجب و بی‌نیاز از مجوز می‌دانند و افراد را به استقرار در ایستگاه‌های مترو برای این کار ترغیب می‌کنند، تو چطور انتظار داری من برای منکری که قرآن به صراحت مرتکب آن را با واژه «ویل» تهدید به عذاب اخروی کرده به حال خود واگذارم و به کارش در مغازه نظارت نکنم؟
روایت زیدآبادی از دردسرهای آتش به اختیار شدن همسایه اش
