برای نخستین بار در نزدیک پنج دهه، رؤسای جمهور ایران و آمریکا پای سندی سیاسی را به دو زبان فارسی و انگلیسی امضا نمودند؛ آنچه نشان می‌دهد، بر خلاف برجام و امضای وزرای امورخارجه در پایان یک متن صرفا انگلیسی، ظرفیت‌های کلان نظام حکمرانی در حال بروز در صحنه‌ای کاملا نوین است.
