قرآن کریم در سوره مزمل، پس از ترسیم مسیر آمادگی پیامبر(ص) برای تحمل «قولاً ثقیلاً»، ناگهان پرده‌ای هولناک از قیامت کنار می‌زند؛ روزی که شدت هراس آن به اندازه‌ای است که «یَجْعَلُ الْوِلْدَانَ شِیبًا»؛ کودکان را پیر می‌کند. این آیات، در کنار هشدار به تکذیب‌کنندگان و صاحبان قدرت و ثروت، نقشه‌ای برای ساختن انسانِ آماده مواجهه با یک مسئولیت بزرگ ترسیم می‌کنند؛ انسانی که پناهگاهش خدا، سلاحش صبر و مسیرش قرآن است.
