موشکهای قبل از «حاج قاسم» با برد هزار کیلومتری، برای هدفگیری اسرائیل کمی سخت بود؛ چرا که باید از مناطق مرزی شلیک میشد و نقاط محدودی از اسرائیل را توان هدفگیری داشتند؛ اما با افزایش برد موشک «حاج قاسم» این نقیصه برطرف شد و نیروهای مسلح میتوانند این موشک را از عمق خاک ایران شلیک کنند. شلیک موشک از عمق خاک کشور، علاوه بر کاهش احتمال شناسایی آن پیش از پرتاب، فرصت واکنش را نیز از سامانههای دفاع موشکی دشمن میگیرد. در مرحله نهایی پرواز نیز جدایی سرجنگی موشک که سطح مقطع راداری کمتری نسبت به بدنه اصلی دارد، در کنار سرعت بالای آن هنگام ورود به جو، فرایند رهگیری و مقابله با موشک را دشوارتر میکند. مجموعه این ویژگیها میتواند احتمال عبور موشک از لایههای دفاعی و اصابت به هدف را افزایش دهد.
