در عصر رقابت‌های تکنولوژیک، هوش مصنوعی دیگر تنها یک ابزار محاسباتی نیست، بلکه به یک “قدرت نرم” و متغیر بنیادین در معادلات قدرت جهانی تبدیل شده است. برای کشورهایی با ساختارهای اقتصادی پیچیده و موقعیت‌های ژئوپلیتیک حساس همچون ایران، ورود به عصر هوش مصنوعی، فراتر از یک تحول دیجیتال، به معنای بازتعریف مرزهای حاکمیت، امنیت ملی و بازآرایی ساختارهای کلان اقتصادی است.
