وقتی سفره‌های نذری پرزرق‌وبرق هم تجملاتی می‌شود؛ آیا اسراف، معنویت مراسم مذهبی را می‌بلعد؟

قرار است نذر، عزاداری و برپایی مجالس مذهبی ما را به خدا نزدیک‌تر کند؛ اما آیا ممکن است هزینه‌های سنگین، سفره‌های پرزرق‌وبرق و رقابت بر سر بزرگ‌تر بودن هیئت‌ها، درست در نقطه مقابل این هدف قرار بگیرد؟ از نگاه قرآن و روایات، اسراف تنها یک رفتار نادرست اقتصادی نیست؛ بلکه می‌تواند با روح تقوا و اهداف معنوی آیین‌های دینی در تعارض قرار گیرد. پرسش اینجاست که چگونه می‌توان میان شکوه مراسم مذهبی و پرهیز از تجمل و اسراف تعادل برقرار کرد؟