محمدرضا کاتب بیش از چهار دهه است که بی‌وقفه می‌نویسد؛ اما مسیر او پر از سد و مانع بوده است. از رمانی که یک دهه پشت درهای بسته سانسور ماند تا اثری که پس از سه سال انتظار سرانجام به چاپ رسید. با این حال، او همچنان نوشتن را رها نکرده و در آثارش شخصیت‌هایی خلق کرده که مثل خود او زخمی، پرتناقض و در عین حال سرپا ایستاده‌اند.
چرا امید ما را فراموش نمی‌کند؟/ عصیانگران خسته اما تسلیم‌ناپذیر
