حکایت عصبانی‌های بازنده انتخابات، همین است. برای آنها چه پزشکیان در نیویورک بگوید «ما با همه برادریم» و چه علیه اسراییل حرف بزند تفاوتی ندارد. باید به آنها گفت تو فحشت را بده و برو. چه فرق می‌کند پزشکیان چه گفته یا نگفته است؟
چرا باید همچنان از پزشکیان حمایت کرد؟ / بعضی از کسانی که خود را انقلابی می دانند، انقلابی های گلخانه ای اند
