امام علی(ع) در حدیثی از کتاب «غررالحکم و درر الکلم»، به یکی از انگیزه‌های عیب‌جویی اشاره می‌کنند: برخی افراد با بازگو کردن عیب‌های دیگران می‌کوشند برای کاستی‌های خود توجیهی پیدا کنند. این سخن، تأملی اخلاقی درباره خودفریبی، مسئولیت‌پذیری و ضرورت اصلاح خویشتن است.
