پیام اصلی غلامرضا کاشی در این سخنرانی را می‌توان «دعوت به حفظ ظرفیت سیاست در دل بحران» دانست؛ دفاع از این ایده که حتی در زمانه جنگ نیز جامعه نباید امکان گفت‌وگو، رقابت، تفاهم و تنظیم تعارض‌ها از مسیر سیاست را از دست بدهد. در این چارچوب، وظیفه اصحاب علوم‌اجتماعی تنها تشخیص بحران نیست؛ بلکه حفظ زبان و میدان‌هایی است که جامعه از طریق آنها می‌تواند بحران را به مناسبات پایدارتر اجتماعی و سیاسی ترجمه کند.
