ما مزدوران بی جیره و مواجب هستیم

هر چند وقت یک بار که حسابی کم می آورم و دست از نوشتن یادداشت های روزنامه ای می کشم با این پرسش دوستان مواجه می شوم که چرا دیگر نمی نویسی؟ پاسخش مفصل است اما اگر بخواهم فقط یک دلیل بیاورم می گویم: خسته شدم از بس که کسی حرف هایم را نشنید.