فریدون صدیقی باور دارد که عدالت رسانهای در تلویزیون خیلی رعایت نمیشود و جانبدارانه است از یک جریان فکری و عقیدتی پیروی میکند و دیدگاههای دیگر را در نظر نمیگیرد. در واقع این تفکر سبب شده تا اقلیتی از تفکر را مخاطب اصلی خود بداند و یک جمعیت کثیر را نادیده بگیرد.
