وقتی آقای دعائی با پدرم دست داد و دست پدرم را توی دست نگه داشت و گفت: به به، چه دستهای کارگری مردانه و محکمی! دستهای پدرم مثل پارهآجر زیر و سخت بود؛ نشانی از یک عمر بیل زدن در زمین و کارگری و بنایی.
You might also like
-
ببینید | تندرو تندرو است؛ چه اصولگرا باشد چه اصلاحطلب اتوکشیده!
-
روایتهای متفاوت از لغو نشست صلاله / چرا عربستان خواستار تعویق نشست تنگه هرمز شد؟ / تریتا پارسی: منطق راهبرد ترامپ قابل درک نیست
-
تغییر مسیر شعارهای شبانه با کدام هدف؟/ محسن هاشمی: دیگر نمیشود نام تندروها را فقط «انقلابی» گذاشت/ کمالی: تندروی یک اقلیت، نظر عموم مردم نیست