امیری، با اشاره به حقیقت، زبان و جسارت در شعر معاصر، گفت: شعر مدرن، بیش و پیش از آنکه از وزن یا قافیه فاصله بگیرد، از یک امر قطعی فاصله گرفت، از نظمی پیشینی که در آن، شاعر موظف بود حقیقت جهان شمول را در ساختاری از پیش تعریف شده به مخاطب منتقل کند.
