من خشمگینم؛ بروز دهم یا سرکوب کنم؟

  پرسش اساسی اینجاست: آیا باید هیجان‌ها را فارغ از این قضاوت‌ها دید و به «من»ها توجه کرد؟ یا باید بپذیریم که هر فرهنگی معیارهای خاص خود را دارد و هیجاناتش از «ما»ی شکل‌گرفته در آن جامعه برمی‌خیرد؟ پاسخ شاید ترکیبی از هر دو باشد. از یک سو، تجربۀ درونی هر فرد واقعی است و نمی‌توان آن را انکار کرد. از سوی دیگر، زندگی اجتماعی بدون معیارهای جمعی برای هدایت احساسات افراد ناممکن خواهد بود.