خراسان در زندگی شهریار تنها یک ایستگاه کاری نبود؛ بلکه منزلگاهی بود برای التیام زخمی عاطفی، برای پیوند با یاران تازه و برای سرودن شعرهایی که همچنان در حافظه فرهنگی ایران جاری است.
خراسان در زندگی شهریار تنها یک ایستگاه کاری نبود؛ بلکه منزلگاهی بود برای التیام زخمی عاطفی، برای پیوند با یاران تازه و برای سرودن شعرهایی که همچنان در حافظه فرهنگی ایران جاری است.
