احیای احادیث تفسیری، در واقع به معنای بازگشت به «روششناسی» صحیح در فهم دین است. این میراث، چارچوبی است که حرکت از ظاهر به باطن را ضابطهمند میکند. هر تأویلی که بر پایهی تفاسیر اهل بیت بنا نشود، همانند ساختمانی است که فاقد پی و ستون محکمی است.
احیای احادیث تفسیری، در واقع به معنای بازگشت به «روششناسی» صحیح در فهم دین است. این میراث، چارچوبی است که حرکت از ظاهر به باطن را ضابطهمند میکند. هر تأویلی که بر پایهی تفاسیر اهل بیت بنا نشود، همانند ساختمانی است که فاقد پی و ستون محکمی است.