سوئیدنبورگ در ابتدای کتاب توضیح میدهد که جهان روحانی واقعیتر از جهان مادی است و انسان پس از مرگ نه به شکلی انتزاعی و ناملموس بلکه همچون موجودی با هویت کامل، احساسات روشن و تجربههای فعال به حیات خود ادامه میدهد…اهمیت این کتاب در آن است که به زندگی پس از مرگ نه همچون راز دور از دسترس، بلکه بهعنوان حقیقتی قابل فهم و منظم مینگرد. سوئیدنبورگ میکوشد مرز میان علم، فلسفه و عرفان را پیوند دهد و تصویری از جهان روحانی ارائه کند که در عین رمزآلود بودن، منطقی و قانونمند جلوه کند. زبان ساده و ساختار منظم کتاب باعث شده که این اثر همچنان خواننده داشته باشد و در سنتهای معنوی گوناگون الهامبخش باشد.
