کارشناسان میگویند توسعه اقتصادی بدون امید اجتماعی پایدار نمیماند. نوسانات اقتصادی، فرسایش اعتماد عمومی و نبود چشمانداز ملی، جامعه ایران را در مسیر حالگرایی افراطی قرار داده و سرمایههای انسانی را به مهاجرت سوق میدهد. بازسازی امید، کلید توسعه پایدار عنوان میشود.
