برای درک درست از استراتژی قرآن درباره جنگ و صلح، نخستین و مهم‌ترین گام، پرهیز از «گزینش‌گریِ روش‌شناختی» است. اشتباه رایج مفسرانِ ظاهرگرا این است که دستورالعمل‌های کلی قرآن را از آیاتی استخراج می‌کنند که در بحبوحه میدان جنگ (همچون خیبر، احزاب یا سوره برائت) نازل شده‌اند، غافل از اینکه در معرکه نبرد، نمی‌توان شعارِ صلح‌طلبیِ محض سر داد؛ آنجا سخن از «دفاعِ عملیاتی» است، نه «منشورِ راهبردی».
