عشق یکی از ماندگارترین واژهها و مضمونهای شعر فارسی است؛ اما معنای آن در طول تاریخ ثابت نمانده است. عشق در شعر فارسی گاهی به تمنای وصال و زیبایی معشوق مربوط بوده، گاهی تجربهای عرفانی تلقی شده و در دوره معاصر نیز با مفاهیمی مانند فردیت، آزادی، هویت، بدن، تنهایی و عشق انسانی پیوند خورده است.
