گفتوگوی احمد شاملو با فریده گلبو خبرنگار «زن روز» در سال ۱۳۵۱، به میدان چالشی تند و بیپرده بر سر حقوق زن، ازدواج و تضاد «زنانگی با ادای روشنفکری» بدل شد؛ جدالی که در آن، شاملو سنتها را بیرحمانه نواخت و خانه پرآرامش خود را تنها به لطف عشق آتشین و ستایشبرانگیزش به «آیدا» بهشت خواند. او در این گفتوگو که با تیتر «زن و علم و لوندی!» منتشر شد، هم از استقلال اقتصادی زنان دفاع و هم دیدگاههایی بحثبرانگیز درباره تحصیلات و «زنانگی» مطرح کرد..