در چنین شرایطی که ملتها تنها به دنبال اهداف اقتصادی خود میگردند و میهنپرستی تبدیل به روحیهای شده که مردم از بیان آن امتناع می کنند، چرا که میدانند به خصوص نزد دوستان جوان پیامد دارد و آن هایی هم که مثل من زادهی اواخر قرن بیستم اند، حداقل پاسخی که خواهند شنید این است که “غم معیشت نداری” یا “ما به دنبال گذران زندگی هستیم و تو به دنبال مطالب کتابها” و…، تاریخنگاری چپگرایی هم ذرهای قابلیت انطباق با جوامع کنونی نخواهد داشت.
