توسعه سریع اقتصادی و اجتماعی، نفوذ کنفوسیوسگرایی سنتی را بیش از پیش تضعیف کرد. ظهور یک طبقه کارآفرینِ قابل توجه که عمدتاً از بومیان تایوانی تشکیل شده بود، (به شیوهای کاملاً غیرکنفوسیوسی) منبعی از قدرت و ثروت ایجاد کرد که مستقل از دولتِ تحت سلطه مهاجران چینی (سرزمین اصلی) بود. این امر در تایوان باعث «تغییری بنیادین در فرهنگ سیاسی چینی شد؛ تغییری که در خود چین، کره یا ویتنام رخ نداده و هرگز واقعاً در ژاپن وجود نداشته است.»
