تعزیه در ایران تنها یک آیین مذهبی یا بازنمایی تاریخی نیست، بلکه زبانی نمایشی است که در آن مرز میان گذشته و اکنون از میان برداشته میشود. این هنر آیینی از «تکیه دولت» قاجار تا نگاه سینماگران و مستندسازان معاصر، همواره بهعنوان یکی از مهمترین سرچشمههای الهام برای فهم نمایش ایرانی و حتی زبان سینما مطرح بوده است.
