گرچه در این دوران اعتبارسوز، در این آشوب تحریم و تنگنا، در این روزگار مبادا که گدا هم معتبر شده، برندها آسیب دیدهاند و مرجعیتها فرو ریختهاند و ظرفیتها فرسوده شدهاند اما هنوز هم «ظریف» برای جامعهی ایرانی، نماد یک دیپلمات چیرهدست و تکنوکراتی مسلط است، سیاستمداری که دقیقا در جای خود قرار گرفت، همانجا که باید. چند دهه حافظهی جمعی ما پر است از چهرههایی که اشتباهی بودهاند، در جای اشتباه ایستادهاند، سوداهای اشتباه در سر داشتند و بر خیال اشتباه هم اصرار ورزیدهاند.
