چرخش” ایران در یک دهه گذشته به سمت شرق و جنوبِ رو به توسعه، از اهمیت ژئوپولیتیک راهبردی ای برخوردار است چرا که مفاهیم اقتصادی و امنیتی دیرپایی را بازتعریف می کند که بعنوان عناصر ثابت در ارزیابی روابط خاورمیانه در دهه های پس از انقلاب ۱۹۷۹ ایران عمل می کردند.
