اولین لایحهای که پس از صدور فرمان مشروطیت، توسط دولت مشیرالدوله در مجلس اول مطرح شد، لایحۀ استقراض از خارجه به مبلغ ۲۰ کرور تومان یا چهارصد هزار لیره بود که مقرر شد به صورت وام توسط روس و انگلیس در اختیار ایران قرار گیرد. این وام تبعات سنگینی برای کشور دربر داشت، به طوری که در قبال آن، روسها گمرکات شمال و انگلیسیها درآمد تلگرافخانه و پستخانه را به گرو میگرفتند.
