در زمینه اهل بدعت، حدیثی داریم که در ضمن آن آمده است که هرگاه اهل بدعت را دیدید فباهتوهم. (( باهتوهم )) از ماده بهت است و این ماده در دو مورد به کار برده می شود، یکی در مورد مبهوت کردن، محکوم کردن و متحیر ساختن که در خود قرآن آمده است که حضرت ابراهیم با آن جبار زمان خودش که مباحثه کرد، در نهایت امر فبهت الذی کفر او در مقابل منطق ابراهیم درماند، مبهوت شد.
