ویدیویی که رسول خادم با ضمیمه شعری در مورد کودک مبتلا به سندروم داون در پیج خود به اشتراک گذاشت را ببینید.
اُاُاُخ … اُخ …
سندرم دان است …
اما سوخته است …
تا ساز بدست میگیرد و اولین زخمه را میزند، صدای سوختنش به آسمان بلند میشود و با همان چهره یِ معصوم سوزی از جگرش برمیآید و کلامی بر زبان میراند ؛
اُاُاُخ … اُخ …
“باغلاما”بدست گرفته و با سادگی و صفا مینوازد …
کیفیت تکنیکش را که اهل فن میدانند،
ولی احساسش را هر دلِ سوخته ای درک میکند !!!؟ …
یعنی دلِ سوخته هر کار که بکند صدای اُخ اُخش به گوش میرسد …
سوخته دلی ، کار فن و بند نیست …
وگرنه، خیلی ها مینوازند …
صدایی می آید و صدایی میرود …
اما بر هیچ دلی نمینشیند …
