هنگامی که دو نگاه و دو جهانبینی، در مواجهه با امری یگانه، به سنگ محک سنجش سپرده میشوند، آنگاه بیهیچ نیاز به مجال اندیشیدن یا هراس از داوری، میتوان سره را از ناسره بازشناخت.
هنگامی که دو نگاه و دو جهانبینی، در مواجهه با امری یگانه، به سنگ محک سنجش سپرده میشوند، آنگاه بیهیچ نیاز به مجال اندیشیدن یا هراس از داوری، میتوان سره را از ناسره بازشناخت.
