موانع عدیده در پیش روی مطالعات و مدیریت راهبردی در کشور هست. برای نمونه، آشفتگی چیستی “راهبرد” ممکن است نقض غرض شود و اثرهای ویرانگر بر شناخت، تصمیم، هماهنگی، اجرای موضوع ها، به ویژه در مقیاس های کلان، مانند سطوح ملی، منطقه ای و سازمان های بزرگ به دنبال داشته باشد. از اینرو توجه به راهبرد هم امید های بسیار دارد، هم بیم های کلان؛ هم می تواند نوش دارو باشد و هم نیش زهر!
