تئاتر معاصر ایران حاصل بیش از یک قرن تجربه، تغییر و بازاندیشی در هنر نمایش است؛ هنری که از دل نمایشهای آیینی و سنتی مانند تعزیه، شبیهخوانی و روحوضی به سوی تئاتر مدرن حرکت کرد و سپس با تجربههای تازه در نمایشنامهنویسی، کارگردانی، بازیگری و طراحی صحنه، به یکی از مهمترین شاخههای هنر معاصر ایران تبدیل شد.