محمدجواد روح در هم میهن نوشت: ایران اینبار از مسیر شرقی و در دولت اول سیدابراهیم رئیسی، در حال پیشبرد همان تصمیمی است که در دولت اول حسن روحانی از مسیر غربی طی شد و به توافق انجامید. تکرار آن رویکرد و تصمیم ۱۳۹۱ در ۱۴۰۱ گرچه دارای اهمیت است (چنانکه در همین بازه زمانی کوتاه خود را در کاهش نرخ ارز و طلا و دیگر شاخصهای عینی بازار نشان داده است)، اما در صورتی میتواند موثر باشد و بار دیگر شرایط بینالمللی کشور را دچار آسیب و بحران نکند که برخلاف «برجام یک»، در «برجام دو» نگاهی استراتژیک (و نه صرفا تاکتیکی) حاکم باشد و از سطح فروش نفت به چین یا بازگشایی سفارت عربستان فراتر رود. این، رویکردی است که نهتنها طرفهای غربی که چین نیز از ایران انتظار دارد.
