انسان از آینده آگاهی ندارد. هیچکس نمیداند فردا چه رخ خواهد داد و در پس پرده روزگار چه سرنوشتی نهفته است. همین ناآگاهی نسبت به آینده، گاه سبب هراس ما میشود اما شاعران بزرگ ما بارها یادآور شدهاند که پس این پرده همیشه چهرهای تیره ندارد. آنچنان که حافظ شیرازی، آن شاعر ژرفاندیش، قرنها پیش چنین سروده است:
هان مشو نومید چون واقف نهای از سر غیب / باشد اندر پرده بازیهای پنهان، غم مخور
