«ما ۲۴ نوامبر ۱۸۵۱ وارد تهران شدیم. پذیرایی سردی از ما کردند. کسی به پیشواز ما نیامد. اندکی پس از آن آگاه شدیم که در این میانه اوضاع دگرگون شده. چند روز پیش از ورود ما […] میرزاتقیخان برکنار شده بود. اما همینکه امیر[کبیر] از ورود ما آگاه شد، به میرزاداوودخان گفت این اتریشیهای بیچاره را من به ایران آوردهام. اگر سر کار بودم، اسباب آرامش آنها را فراهم میکردم. اکنون نگرانم به آنان خوش نگذرد. سعی کن کارشان روبهراه شود…»
