شب گذشته خوابم نمیبرد. مثل خیلی شبهای دیگر به شنیدههایم فکر میکردم. حرفهای زیادی که هفتههای گذشته آقای ترامپ در باره ایران بیان کرده بود. گاهی فکر میکردم میشود به گفتههای ایشان دلخوش کرد؟ به خودم میگفتم: “نه! نمیشود! ” کسی که میخواهد گفتگو کند طرف مقابل را تهدید نمیکند. خودش را در موضع قدرت و مقابل را ضعیف نمیداند. تصمیم جدی برای حل مشکلات داشته باشد مجدد به سراغ تحریمها نمیرود. تحریمهای ظالمانه و بیدلیل. این چه لذتی است برای رسیدن به هدفهای خودمان ملتی را آزار دهیم؟ زندگی مردم بهزحمت و سختی بیافتد! مردم بیپناه و بیگناه کجای ماجرا هستند؟!
