روایت بیلبوردهای شهری که قرار بود به یک جریان فرهنگی تبدیل شود خود به یک چالش فرهنگی بدل شده است. چالشی که اگر چه از سویی اقدامات شهرداری در زیباسازی با نام بزرگان ادب -همچون زندهیاد زرین کوب و اشعار معاصرانی چون سهراب سپهری و فروغ فرخزاد و یا دیالوگ فیلمهای شاخص- را شایسته تقدیر می داند؛ اما این بیلبوردها و ویترینسازیهای شهری در تعارض با رفتارهایی است که شهرداری تهران با مردم و زنان دارد. چالشی چند سویه که یک سوی آن به هنرمندان و افرادی برمیگردد که در قید حیات نیستند و معلوم نیست اگر بودند، استفاده شهرداری تهران از اشعار و… را تایید میکردند یا نه! همانطور که چندی پیش پرویز پرستویی در اعتراض به یکی از این بیلبوردها و عکس خودش لب به گلایه گشود.
