محمد احصایی برای آغاز آیین خوشنوشتن، برای آن که او ننویسد و نوشته شود، خود را مانند یک سامورایی، مانند یک بازیگر تئاتر، مانند یک بداههنواز آماده میکند. او هنگامی که حافظ را مینوشت، میگفت: «پیش از شروع به کار وضو میگیرم و برای حافظ و میرعماد و پدرم فاتحه میخوانم. عبور از این مراحل تمرکز، مرا آماده کار میکند.»
