ژیژک در این اثر تلاش می‌کند نه تنها لنین را «یادآوری» کند، بلکه امکان «تکرار» او را به‌مثابه راهی برای «حل‌وفصل» از بن‌بست سرمایه‌داری معاصر به بحث بگذارد. وی با بازخوانی لنین و نقد سرمایه‌داری جهانی، نشان می‌دهد که سیاست رادیکال ضرورتی حیاتی برای قرن بیست‌ویکم است.
