رضا آشفته در روزنامه ایران نوشت: اگر تعزیه در عصر پهلوی اول متوقف نمیشد، ما امروز در تئاتر جهان تئاتر اسم و رسمدار خودمان را داشتیم و آنقدر حسرت نمیخوردیم که چرا تئاتر ما جهانی نیست یا چرا هنوز هم پس از ۱۵۰ سال پیشینه تئاتری داشتن در تئاتر جهان حضوری نداریم؛ در حالی که سینمای ایران با صد و ده بیست سال سابقه برای خودش از جایگاهی در سینمای جهان برخوردار است.
