اندیشیدن ایرانی نیازمند یک تحول اساسی است؛ تحولی که از اسارت نگرههای غلبهطلب و ایدئولوژیک، اعم از چپ و راست، عبور کند و عقلانیت انتقادی، گفتوگوی فلسفی و تحلیل مسئلهمحور را جایگزین آنها سازد. این تحول، پیش از آنکه یک پروژه سیاسی باشد، یک پروژه معرفتی و تمدنی است.
