نیگل میگوید تا زمانی که در جامعه ما کسانی هستند که برای مسائل اولیه زندگیشان دچار کمبود و مشکل هستند، خرید هر نوع وسیله تزیینی یا زیورآلات و … کاری است که اخلاقا ناروا و ناپسند است. بنابراین اگر کسانی از خاستگاهی سکولار و غیر دینی دغدغه معیشت فقرا و اقشار ضعیف را دارند، معقولتر و ممکنتر و در عین حال اخلاقیتر آن است که از جامعه هدف خود بخواهند به جای برگزاری جشنهای تولد آنچنانی برای فرزندانتان در عوض به آنها یاد بدهید که چطور میتوانند از کمک کردن به همنوعان خود لذت ببرند یا به جای رفتن به سفرهای خارجی – آن هم با این قیمتهای نجومی ارز – سعی کنید حداقلهای زندگی چند خانواده محتاج را برآورده سازید.
