ما در علم سیاست به اصطلاح دانشگاهی در ایران، پندارهای سیاسی را فراموش کردهایم. و من معتقدم که تا زمانی که اذهان تغییر نکنند، تنهایی را در کیهان احساس نکنند و فرد نشوند، هیچ اتفاقی نمیافتد”. مقیمی در پایان خاطرنشان ساخت: “این تغییر لازمه فرایند مورد نظر است، نه گرفتن صورت و پیدایی فضای دانشگاهی فعلی. اما رخدادهای ده پانزده سال اخیر نشان میدهد که آن ملزومات در حال ایجاد شدن هستند، البته با این تفاوت که صورت مذکور، عقبمانده است”.
