یک دیپلمات پیشین معتقد است: «سیاست خارجی ایران با مشکل ساختاری مواجه است؛ زیرا تصمیمها بیشتر از سوی نظامیان گرفته میشود و کشور فاقد استراتژی جامع سیاسی، اقتصادی و امنیتی است. در نتیجه، ایران وارد درگیریها میشود اما پس از مدتی، طرف مقابل با دیگر کشورها توافق میکند و از ایران فاصله میگیرد؛ همانطور که در بوسنی، افغانستان و عراق شاهد بودیم.»
