بوردیو معتقد است فقط توهم توانایی مطلق تفکر میتواند منجر به این باور شود که رادیکالترین شک قادر به تعلیق پیشفرضهاست. کتاب «تاملات پاسکالی»، تلاش بوردیو برای بازگرداندن جامعهشناسی به ریشههای فلسفی خود و تأکید بر نقش متعهد و درگیر جامعهشناس با واقعیات اجتماعی، در تقابل با اندیشه انتزاعی و بیاعتنا به مردم، است.
